فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایرانمجله پژوهش های راهبردی در علوم کشاورزی و منابع طبیعی242347579220241022Results of Garlic (Allium sativum L.) Researches in Iran- A Reviewمروری بر یافتههای پژوهشهای گیاه سیر در ایران9911620610710.22047/srjasnr.2024.411254.1074FAعبدالستاردارابیمرکز تحقیقات خوزستان (بهiبان)محمد رضارفیعمرکز تحقیقات کشاورزی خوزستانعلیدهقانیمرکز تحقیقات لرستانJournal Article20230812Garlic ranks second among Allium crops after onion in regard to production. The highest percentage of dry matterin vegetables belong to garlic. Recommended cultivation dates varied from early September to early November depending on climatic conditions and clones in different regions of Iran. Although some Iranian garlic clonesare bolting types, their pollens are sterile and do not produce seed. Application of over dose nitrogen increased garlic rust disease and decreased qualitative characters of bulb. In drip irrigation system amount of water supply was lower but water use efficiency was higher than surface irrigation system. The productivity of all production factors included water, seed (clove), fertilizer and poisonouschemical (chemical control) in sprinkler irrigation system, were significantly higher as compared with surface irrigation system. In intercropping of garlic with Spinach, fleawort, marigold and fenugreekland equivalent ratio indexwas higher than unity so that usefulness the intrercropping of garlic with these crops was confirmed. Oxyfluorofen herbicides control weeds in garlic farms. Garlic rust is the most important disease of garlic in Iran.سیر از نظر تولید در بین گیاهان سوخوار<sup>4</sup>، پس از پیاز خوراکی در رتبه دوم قرار دارد و در بین همه سبزیها بیشترین درصد ماده خشک را دارد. تاریخ کاشت توصیه شده بسته به شرایط اقلیمی و همگروه<sup>5</sup> در منطقههای مختلف کشور از 15 شهریورتا 15 آبان متغیر است. اگرچه برخی از همگروههای سیر کشور گلدهنده هستند، اما گرده این همگروها سترون است و بذر تولید نمیکند. مصرف زیاد نیتروژن موجب افزایش بیماری زنگ سیر و کاهش ویژگیهای کیفی میشود. در سیستم آبیاری قطرهای در مقایسه با آبیاری سطحی مصرف آب به مقدار چشمگیری کاهش و کارایی مصرف آب افزایش مییابد. مقایسه دو سیستم آبیاری سطحی و بارانی نشان دادکه بهرهوری آب، بذر (سیرچه<sup>6</sup>)، کود شیمیایی و سمهای گیاهی در سیستم آبیاری بارانی بسیار بیشتر از آبیاری سطحی است. در کشت همراه سیر، اسفناج، اسفرزه، همیشهبهار و شنبلیله با نسبت برابری زمین، از یک بیشتر میشود، بنابراین کشت هم زمان سیر با این گیاهان سودمند میباشد. علفکش گل (اکسیفلوروفن) علفهای ناخواسته (هرز)<sup>7</sup> را در کشتزارهای سیر کنترل میکند. زنگ سیر مهمترین بیماری این محصول در کشور است.https://srj.asnr.ias.ac.ir/article_206107_779c00dea1a93ff988ab2199b20baf63.pdfفرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایرانمجله پژوهش های راهبردی در علوم کشاورزی و منابع طبیعی242347579220241022The Framework of the Water-Energy-Food Nexus Approach for the Security of Natural Resourcesچارچوب رویکرد همبست آب–انرژی–غذا برای امنیت منابع طبیعی11713020612310.22047/srjasnr.2024.425826.1080FAشاهرخزندپارسادانشگاه شیراز0000-0003-2594-8650علیرضاسپاسخواهعضو پیوسته فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران و استاد دانشگاه شیرازJournal Article20231125Abstract<br />This article presents a study of the evolution of the water-energy-food (WEF) nexus since its rise to prominence in policy and development discourses in 2011. Drawing from an extensive review of published literature, the article presents various interpretations of the concept while also considering the novelty of the WEF nexus. Various criticisms levelled at the WEF nexus, such as the neglect of livelihoods and the environment in assessments, are noted, together with governance considerations associated with this framework. Finally, the potential of the WEF nexus to contribute to the achievement of the sustainable development goals is reviewed. In terms of possible weaknesses associated with the WEF nexus, a concern identified in the literature is that livelihoods, social justice and the environment are often omitted from these assessments. So far, WEF nexus studies have focused on global macro-scale resources security. This was not the intention when the concept was first promoted. For this framework to gain traction, particularly in light of the sustainable development goals, it must be utilized to achieve adequate resource security for all groups. It must simultaneously acknowledge and protect the environment as the irreplaceable foundation of the nexus. The challenge of integrating and optimizing the components of this multi-centric nexus is examined, with six international case studies and seven national case studies being presented and discussed. در مقاله حاضر، چگونگی تکامل همبست آب- انرژی– غذا<sup>4</sup> از شروع تا شناختهشدن در سیاستگذاری و توسعه آن از سال 2011 بررسی شد. کاربرد چارچوب همبست آب-انرژی-غذا نتایج سودمندی مانند توسعه پایدار و همچنین بهینهسازی تخصیص آب، انرژی و زمین را به دنبال دارد. البته، اگر قرار باشد بهطور گسترده بهکار برده شود با چالشهایی مانند زیادی شمار قانونهای حقوقی و بوروکراسی اداری روبهرو میشود. همچنین، موضوع امرار معاش و عدالت اجتماعی از مهمترین کاستیهایی آن است که اغلب در ارزیابیها منظور نمیشود. البته، اگر از نظر علمی همبست آب-انرژی-غذا بهطور کامل اجرا شود، میتواند به بهرهمند شدن همه جامعه بیانجامد. برای جذابیت آن به ویژه از نظر «اهداف توسعه پایدار» باید آن را برای رسیدن به امنیت منابع برای همه گروههای اجتماعی بهکاربرد. این روش باید حفظ همزمان محیطزیست و عدالت اجتماعی را به رسمیت بشناسد. همچنین، باید به نظرهای حکمرانی در رابطه با چارچوب همبست آب-انرژی-غذا توجه شود. در پایان مقاله، تأثیر بالقوه واکاوی همبست آب-انرژی-غذا در کمک به دستیابی به هدفهای توسعه پایدار بررسی شده است و نیز نتایج شش بررسی موردی بهترتیب در سطح بینالمللی و ملی در زمینههای مختلف آب، انرژی و غذا ارایه و واکاوی شده است.https://srj.asnr.ias.ac.ir/article_206123_76e4ee09259cd57aab81c58029a186ae.pdfفرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایرانمجله پژوهش های راهبردی در علوم کشاورزی و منابع طبیعی242347579220241022Challenges of Climate Change in Horticulture and Strategies to Adapt to Themچالشهای تغییر اقلیم در باغبانی و راهبردهای سازگاری با آنها13114620612410.22047/srjasnr.2024.452564.1098FAمرتضیخوشخویعضو پیوسته فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران و استاد دانشگاه شیرازکورشوحدتیعضو مدعو فرهنگستان علوم و دانشگاه تهرانسعیدعشقیبخش عوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران0000-0001-6458-2634وازگینگریگوریانعضو مدعو فرهنگستان علوم و استاد دانشگاه تبریزحسنصالحیعضو مدعو فرهنگستان علوم و استاد دانشگاه شیرازمجیدعزیزیعضو مدعو فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران و استاد دانشگاه فردوسی مشهدمریمحقیقیعضو مدعو فرهنگستان علوم و دانشیار دانشگاه صنعتی اصفهانJournal Article20240415So far, there has not been a comprehensive study on the effect of climate change and global warming on horticultural products such as fruits, flowers, vegetables, and medicinal plants. Despite this, the few available data show that these changes are more effective on fruit trees, especially temperate and semi-tropical fruit trees. Climate change and global warming affect fruit production and phenology, cold requirement, temperature stress, pollination, water and soil status of orchards, pests and diseases, and fruit quality as well as boundaries of fruit tree cultivation. The strategies to cope with these difficulties are breeding cultivars with low cold requirement, cooling to compensate for cold requirement, dealing with hot winters and early warming, using appropriate rootstocks, avoiding entering dormancy, managing orchard water and soil, using new technologies, using chemical compounds and growth regulators, creating crop diversity, using different types of greenhouses, Attention to plant migration, modeling of climate, zoning and changing the cultivation pattern. Challenges of climate change and global warming in horticulture and strategies to adapt to them, are fully discussed in this article. تاکنون بررسی جامعی در مورد تأثیر گرم شدن زمین و تغییرهای اقلیمی بر فرآورده های باغبانی مانند میوهها، گلها، سبزیها، و گیاهان داروئی انجام نشدهاست، باوجود این، اطلاعاتی که در دست است نشان میدهند که این تغییرها بیشتر روی درختان میوه به ویژه درختان میوه های معتدل و نیمهگرمسیری تأثیرگذارند. تغییر اقلیم و گرمایش جهانی بر تولید میوه، پدیده شناختی درختان میوه، نیاز سرمایی، تنشهای دمایی، گرده افشانی، وضعیت آب و خاک باغهای میوه، آفتها و بیماریها، کیفیت میوه ها و تغییر مرزهای مناسب کشت درختان میوه تأثیر مگذارند. راهکارهای رویارویی با این دشواریها، به نژادی رقمهای با نیاز سرمایی کم، خنک کردن برای جبران نیاز سرمایی، رویارویی با زمستانهای گرم و گرم شدن زود هنگام، بهرهگیری از سودمندیهای پایه ها، پرهیز از ورود به خفتگی، مدیریت آب و خاک باغها، بهره گیری از فناوریهای جدید، بهرهگیری از ترکیبهای شیمیایی و تنظیم کنندههای رشد، ایجاد تنوع محصول، استفاده از انواع گلخانه، توجه به مهاجرت گیاهی، مدل سازی اقلیمی، پهنهبندی و تغییر الگوی کشت میباشند. درباره چالشهای تغییر های اقلیمی و گرم شدن کره زمین و راهکارهای سازگاری با آن ها در این مقاله، به طور کامل بحث شده است.https://srj.asnr.ias.ac.ir/article_206124_dd0a9883e1ba4475c5d7e1d97c06d405.pdfفرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایرانمجله پژوهش های راهبردی در علوم کشاورزی و منابع طبیعی242347579220241022Auditing and Recommending Remedial Solutions of Groundwater Management in Iranواکاوی و ارائه راهکارهای اصلاحی مدیریت آب زیرزمینی در ایران14716220612510.22047/srjasnr.2024.449163.1093FAهاشمدرخشاندانشجوی دکترا آبیاری و زهکشی، گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران0000-0002-2102-8884کامرانداوریدانشگاه فردوسی مشهد0000-0001-9742-4712ابوالفضلمساعدیاستاد گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران0000-0002-9698-5005Journal Article20240318The development of groundwater withdrawal, after receiving the pumping technology, triggered to depletion of watertables levels in many regions of the world. After that, many researches and studies in the fields of hydrology, management and governance of groundwater, have been conducted in order to accurately understand the concept of groundwater renewability and therefore determine the appropriate amount of withdrawal from these resources. Unfortunately, in Iran serious attention has not been given to the results of these studies. In this article, firstly, international experiences and findings are briefly reviewed. Then, the management of underground water in Iran, during the last decades, has been analyzed. At the end, some remedial solutions have been suggested.توسعه برداشت از آبهای زیرزمینی پس از دستیابی به فناوری پمپاژ، موجب کاهش تراز آبخوانها در بسیاری از منطقههای دنیا گردید. پس از آن برای درک دقیق مفهوم تجدیدپذیری آب زیرزمینی و بنابراین تعیین مقدار مناسب برداشت از این منابع، در حوزههای هیدرولوژی، مدیریت و حکمرانی آبهای زیرزمینی پژوهشها و بررسیهای بسیاری انجام یافته است. شوربختانه نتایج این پژوهشها و بررسیها در ایران مورد توجه جدی قرار نگرفته است. در این مقاله ابتدا تجارب و یافتههای بینالمللی مروری اجمالی شده و سپس مدیریت آب زیرزمینی در ایران در چند دهه گذشته واکاوی شده است. در انتها نیز برخی راهکارهای اصلاحی پیشنهاد شدهاند.https://srj.asnr.ias.ac.ir/article_206125_f6f40249f79c4e4cd58c2327fd830777.pdfفرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایرانمجله پژوهش های راهبردی در علوم کشاورزی و منابع طبیعی242347579220241022The Role of a Systemic Approach in Managing the Quality of Researches in Agriculture and Natural Resourcesنقش رویکرد سیستمی در مدیریت کیفیت پژوهشهای کشاورزی و منابع طبیعی16317620612610.22047/srjasnr.2024.452389.1097FAبهجتتاجالدینعضو هیئت علمی (دانشیار) مؤسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج.0000-0002-9098-0334حسنعلیپورعضو هیئت علمی گروه تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویجی کشاورزی، و مدیر کل دفتر نظارت و ارزشیابی سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزیJournal Article20240414Agriculture and natural resources systems are dynamic and changeable and using flexible models like accreditation system is effective for evaluating its quality and performance. This can be used to aware and transparent based on what they have to develop the supervisory culture and determine their current status. Monitoring and assessment issue is a type of management processes that should be attend to ISO standards and Deming cycle model. Although these standards are more applicable for the private sectors, considering the varrious approaches in the govermental units that have multiple responsibilities from the production of seeds and seedlings to the sale of some products, understanding and implementing the correct and comprehensive quality management requirements in which creates distinctive advantages. However, the accreditation model does not deal only with setting standards, but has also analytical, advisory and improvement dimensions. The accreditation model consists of internal and external evaluation that examines and analyzes all effective aspects in the activity and performance of a research unit in partnership with people inside and outside of the unit based on the existing realities of the country. Then, it gives suggestions to reduce the weaknesses and improve the strengths of the unit to show the effectiveness of the unit for the agricultural and natural resources system of the country. Therefore, the present paper investigates the effective factors in performance analysis and describes the internal assessment using domestic and nondomestic experiences including CGIAR and ISO standards.کشاورزی و منابع طبیعی دارای سیستمی پویا و تغییرپذیر است و بهرهگیری از الگوهای پویا و انعطافپذیر مانند رویکرد سیستمی اعتباربخشی برای ارزیابی کیفیت و عملکرد آن مؤثر است. با رویکرد سیستمی بهرهبرداران میتوانند آگاهانه و شفاف بر مبنای آنچه که دارند، برای توسعه فرهنگ نظارتی و تعیین وضعیت جاری خود استفاده کنند. موضوع نظارت و ارزیابی از نوع فرآیندهای مدیریتی است و باید به استانداردهای مدیریتی از جمله استانداردهای ایزو<sup>4</sup> و مدل چرخه دمینگ<sup>5</sup> توجه کرد. گرچه این استانداردها بیشتر برای بخش خصوصی کاربردی است، اما با توجه به رویکردهای گوناگون در واحدهای دولتی بخش کشاورزی که مسئولیتهای زیادی از تولید بذر و نهال و واکسن گرفته تا فروش برخی از نهادهها و محصولها را دارند، درک و پیادهسازی درست و جامع الزامهای مدیریت کیفی، سودمندیهای متمایزی ایجاد میکند. با اینحال، الگوی اعتباربخشی تنها به وضع استاندارد نمیپردازد و دارای بعدهای واکاوی، مشاورهای و بهبود است. بهرهگیری از الگوی سیستمی اعتباربخشی در دو ﻗﺴﻤﺖ ارزﯾﺎﺑﯽ دروﻧﯽ و بیرونی، تمام جنبههای مختلف مؤثر بر چرخش فعالیت و عملکرد یک واحد پژوهشی را به کمک افراد درون و خارج، واحد بر مبنای واقعیتهای موجود کشور بررسی و واکاوی میکند و در پایان، پیشنهادهایی را برای کاهش نقطههای ضعف و تقویت نقطههای قوت واحد بیان میکند تا اثربخشی واحد را برای نظام کشاورزی و منابع طبیعی کشور نمایان سازد. از این رو، نوشتار حاضر به بررسی عاملهای مؤثر بر چگونگی واکاوی عملکرد میپردازد و مرحلههای ارزیابی درونی را با استفاده از تجربههای داخل کشور و تجربههای دیگران ازجمله گروه مشورتی بینالمللی پژوهشهای کشاورزی<sup>6</sup> و استانداردهای ایزو تشریح میکند.https://srj.asnr.ias.ac.ir/article_206126_b40b4e1a7d51d5e9a76b86312678624e.pdfفرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایرانمجله پژوهش های راهبردی در علوم کشاورزی و منابع طبیعی242347579220241022Marine and Coastal Aquaculture Potentials of Iran, Considering the Limitations of Fresh Water and Sea Oriented Economic Approachقابلیتهای آبزیپروری ساحلی و دریایی ایران با رویکرد اقتصاد دریامحور و محدودیت آب شیرین17719020612710.22047/srjasnr.2024.451691.1094FAهمایونحسین زاده صحافیعضو مدعو فرهنگستان علوم و استاد زیست شناسی معاونت پژوهش، فناوری و انتقال یافته ها
گروه تکثیر و پرورش ماهی موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشوJournal Article20240408One of the global aproches to ensuring fish security involves aquaculture and using aquatic protein.in this context, fish production can engage to the coastlines and marine environments. International statistics in 2020 indicated the unique role of marine aquaculture production and development in the world. A significant part of aquaculture production (122.6 million tons), about 33.1 million tons belongs to coastal and mariculture. The global production of seaweed (35 million tons) should also be added to this statistic, which includes a total of 68.1 million tons. Marine aquaculture in Iran creates a good opportunity to produce a variety of aquatic products, which, taking into account the components of sustainable development, ie. attention to the basics of the environment and economic and social aspects. Mariculture also provides the field of productive employment. Today, due to some production limitations in inland waters and lack of fresh water in non-coastal provinces, the approach of using marine waters in the north and south of the country (the Caspian Sea, the Persian Gulf, the Oman Sea) has been formed and is expanding. in this regard, useing marine areas for fish production in various types sea cages, as well as the seaweed production and cultivation of all types of oysters and mollusks, along with the balanced development of shrimp production in the seventh national development plan (Including the general policies of the sea-oriented economy) is recommended.پرورش ماهی و استفاده از پروتئین آبزیان از رویکردهای جهانی برای تأمین امنیت غذایی است که در این زمینه، بخشی به کرانههای ساحلی و محیطهای دریایی اختصاص مییابد. بررسی آمارها و مستندهای جهانی در سال 2020 میلادی نشانگر نقش بیمانند تولید و توسعه آبزیپروری دریایی میباشد؛ و از مجموع 6/122 میلیون تن تولید آبزیپروری، بخش چشمگیری (1/33 میلیون تن) به آبزیپروری در منطقه ساحلی و آبهای دریایی اختصاص دارد. که به همراه تولید جهانی جلبکهای دریایی به1/68 میلیون تن می رسد. آبزیپروری دریایی در ایران فرصت مناسبی در تولید انواع آبزیان ایجاد میکند که با در نظر گرفتن شاخصههای توسعه پایدار مانند توجه به مبانی محیط زیست و جنبههای اقتصادی-اجتماعی، زمینه اشتغال مولد را نیز فراهم میکند. امروزه به دلیل برخی محدودیتهای تولید و کمبود آب شیرین در استانهای غیرساحلی، رویکرد استفاده از پیکرههای آبی در شمال و جنوب کشور مانند دریای خزر، خلیج فارس و دریای عمان برای آبزیپروری شکل گرفته و رو به گسترش است. در این باره، بهرهگیری از پیکرههای آبی در تولید انواع ماهیها در قفسهای دریایی و نیز بهرهبرداری از جلبکهای دریایی برای پرورش در ساحلها و همچنین تکثیر و پرورش انواع صدفها و نرمتنان در کنار توسعه متوازن میگو در برنامه هفتم توسعه (با بهرهگیری از سیاستهای کلی اقتصاد دریامحور) توصیه میشود.https://srj.asnr.ias.ac.ir/article_206127_077dc42b781bd875bf2c7d2d8fd3283d.pdf