فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران مجله پژوهش های راهبردی در علوم کشاورزی و منابع طبیعی 24234757 8 2 2023 09 23 Three Decades of Research on Onion (Allium cepa L.) Cultivation in Southern Regions of Iran: A Review مروری بر نتایج سه دهه پژوهش‌های پیاز در منطقه‌های جنوبی ایران 107 124 180996 10.22047/srjasnr.2023.180996 FA عبدالستار دارابی مرکز تحقیقات خوزستان (بهiبان) حامد حسن زاده خانکهدانی سازمان تحقیقات ، آموزش و ترویج کشاورزی Journal Article 2022 06 05 The onions produced in centeral and northern regions of Iran are consumed in autumn and mid winter, and after that, there is a shortage of onions in the market. This shortage can be eliminated by onion production in mid winter in the southern regions of Iran. Short day, early maturity, tolerance to environmental stresses and high yielding are characters of cultivars, that are recommended for onion production in southern regions of Iran. Although many onion landraces are observed in southern region of Iran, however due to low yielding of these landraces, foreign cultivars such as Texas early grano, Texas early white, Primavera and Saba are cultivated in the most part of these regions. Recommended sowing seed and transplants as well as sets transplanting dates varied from early October to mid September depended on climatic conditions, planting methods, season production and genotypes. Application of Zn-Amino celates (specially methionine-Zn) increased yield, pungency, storability and decreased nitrate accumulation in improved population of Behbahan onion and Primavera cultivar. In intercropping of onion and lettuce as well as fenugreek yield, land equivalent ratio and income equivalent ratio were higher than sole crop. Ramhormoz genotype is relative resistance to thrips. Pendimetalin, Focus, Select, Gallent-Super and Oxyfluorofen herbicides control weeds in onion farms. Resistance inducers can be used as a substitute for fungicide application to control downy mildew in onion. The storability of improved population of Behbahan onion , Texas early grano as well as Seba cultivars are high. پیاز  تولید شده در منطقه‌های مرکزی و شمال کشور در پاییز و میانه زمستان به مصرف می­رسد و بعد از این، کمبود این محصول در بازار وجود دارد. با تولید زمستانه پیاز در منطقه‌های جنوب کشور می­توان به رفع این کمبود اقدام نمود. رقم‌های پیاز برای کاشت‌ در منطقه‌های یاد شده باید روز کوتاه، زودرس، متحمل به تنش­های محیطی و پرمحصول باشند. اگرچه توده­های بومی زیادی در جنوب کشور وجود دارند، ولی در قسمت زیادی از منطقه‌های جنوب کشور رقم‌های وارداتی همانند ’تگزاس­ارلی‌گرانو‘⁴، ’تگزاس­ارلی­وایت‘⁵، ’پریماورا‘⁶و ’صبا‘⁷به دلیل عملکرد زیاد کشت می­شوند. تاریخ توصیه شده برای کاشت بذر، انتقال نشا و سوخک بسته به شرایط اقلیمی، سیستم کاشت، فصل تولید و نژادگان⁸ از 10 شهریور تا روزهای پایانی مهر ماه متغیر می­باشد. استفاده از آمینو­کلات­های روی (به ویژه لیزین روی) عملکرد، تندی و خاصیت انبارمانی جمعیت بهبود یافته پیاز بهبهان و رقم ’پریماورا‘ را افزایش و تجمع نیترات را کاهش داد. در کشت توام پیاز با کاهو و شنبلیله عملکرد، نسبت برابری زمین و نسبت برابری درآمد، افزایش یافت. توده محلی رامهرمز به طور نسبی در مقابل تریپس پیاز مقاوم است. انگیزاننده­های مقاومت را می­توان به­عنوان جایگزینی برای قارچ­کش ­به­منظور کنترل سفیدک کرکی به کار گرفت. سم‌های پندی­متالین⁹، فوکوس¹⁰، سلکت¹¹، سوپر­گالانت¹² و اکسی­فلوروفن¹³ علف­های ناخواسته (هرز) را در مزرعه‌های پیاز کنترل می‌کنند. نژادگان­های جمعیت بهبود ­یافته ­پیاز­ بهبهان و رقم­های ’تگزاس­ارلی گرانو‘ و ’صبا‘ ویژگی انبارمانی مناسبی دارند.<strong> </strong> https://srj.asnr.ias.ac.ir/article_180996_b8b893a611e0a769098ff006d0f86d2a.pdf

فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران مجله پژوهش های راهبردی در علوم کشاورزی و منابع طبیعی 24234757 8 2 2023 09 23 Environmental Impacts of Agricultural Products in the Iranian Food Basket براورد تاثیرهای محیط زیستی تولید محصول‌های کشاورزی در سبد غذایی ایرانیان 125 140 180999 10.22047/srjasnr.2023.180999 FA مجید نامداری گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان سید سعید محتسبی استاد گروه مهندسی ماشین‌های کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران و عضو وابسته فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران 0000-0002-4031-1095 Journal Article 2023 02 18 Ensuring food security is one of the most important global concerns of national and global policies. The agriculture is important sector in the country economy due to the supply of food for society, and appropriate developmental measures must be taken to ensure the sustainable security of this sector. On the other hand, agricultural production has a significant impact on the environment. Therefore, it is necessary to provide people's food basket while maintaining the principles of sustainability with minimal environmental effects. In this study, the life cycle assessment method was used to evaluate the environmental effects of the Iranian food basket. The investigated products in this basket included: red meat, white meat, rice, milk, vegetable oil, eggs, potatoes, onions, wheat, sugar, beans, oranges, apples, tea, tomatoes and vegetables. The results showed that the biggest environmental burden is related to animal products (chicken and beef, respectively), followed by the production of wheat, which is consumed in the form of bread and pasta in the food basket. Edible oil is also in the next place. After identifying the products with high environmental load, two strategies have been presented to reduce the environmental effects. First, changing the food basket and forming an optimal food basket by considering environmental issues, and the second, increasing the efficiency of production systems and reducing the waste at different stages of the supply chain it is then up to policymakers to provide the bases for practical measures. تامین امنیت غذایی یکی از مهمترین نگرانی‌های جهانی و از محورهای اصلی سیاست‌‌گذاری‌ها در مقیاس ملی و جهانی است. امنیت غذایی و تغذیه سالم به ‌عنوان مهمترین نیاز انسان و عاملی برای رشد و توسعه اقتصادی جامعه‌های انسانی بشمار می‌‌رود. بخش کشاورزی بواسطه‌ تامین مواد غذایی مورد نیاز کشور از اهمیت راهبردی برخوردار است و برای تامین امنیت پایدار این بخش باید اقدام‌های توسعه‌ای متناسب انجام­ شود. از سوی دیگر، تولیدهای کشاورزی تاثیرهای چشمگیری بر محیط­زیست دارد. بنابراین، لازم است تامین سبد غذایی افراد ضمن حفظ اصول پایداری دارای کمینه تاثیرهای محیط­زیستی‌ باشد. در پژوهش حاضر، از روش ارزیابی چرخه زندگی برای ارزیابی تاثیرهای محیط‌زیستی سبد غذایی ایرانیان استفاده شد. محصول‌های مورد بررسی در این سبد دربرگیرنده گوشت قرمز، گوشت سفید، برنج، شیر، روغن نباتی، تخم مرغ، سیب زمینی، پیاز، گندم، شکر، لوبیا، پرتقال، سیب، چای، گوجه فرنگی و انواع سبزی بود. نتایج نشان داد که بیشترین بار محیط‌زیستی مربوط به فراورده‌های دامی (به‌ترتیب گوشت مرغ و گوشت گوساله) می‌باشند. پس از آن، تولید گندم (نان و ماکارونی) بیشترین بار محیط‌ زیستی را داشته است و روغن نباتی نیز در جایگاه بعدی قرار دارد. پس از شناسایی محصول‌های با بار محیط‌زیستی، دو طرح برای کاهش تاثیرهای آن‌ها ارایه شده است، یکی تغییر سبد غذایی و تشکیل سبد غذایی مطلوب با در نظر گرفتن مبحث‌های محیط‌زیستی و دیگری افزایش کارایی سیستم‌های تولیدی و کاهش هدررفت‌ها در مرحله‌های مختلف زنجیره تولید تا مصرف، که سیاست‌گذاران باید اقدام‌های عملی آن را پایه‌ریزی کنند. https://srj.asnr.ias.ac.ir/article_180999_60d25f792124d790d4e73511f1d605e6.pdf

فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران مجله پژوهش های راهبردی در علوم کشاورزی و منابع طبیعی 24234757 8 2 2023 09 23 Evaluation of the Developmental Status of Iran's Hatchery Industries Using the TOPSIS Method ارزیابی وضعیت توسعه صنایع جوجه‌کشی ایران با بهره‌گیری از روش تاپسیس 141 156 181000 10.22047/srjasnr.2023.181000 FA مرتضی زنگنه گروه مهندسی بیوسیستم، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان خیزران حسن پور 2. دانشجوی کارشناسی ارشد توسعه روستایی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران Journal Article 2023 01 27 This research was conducted with the aim of evaluating the development level of the hatchery industry in Iran at two points in 2016 and 2021. The effective criteria in the development of the hatchery industry were investigated, then the weights of the criteria were estimated using Shannon entropy and pairwise comparisons methods as follows. The number of hatchery institutions (0.461), the capacity of hatchery machines (0.243), the number of day-old chicks produced (0.148), the number of fertilized eggs consumed (0.094) and the number of workers in the hatchery industry (0.052). These criteria were used in the TOPSIS method to rank the top 11 provinces. The results showed that in 2016, Mazandaran, Guilan and East Azarbaijan provinces and in 2021, Guilan, Mazandaran and Golestan provinces had the highest development level in this industry. Developmental level of hatchery industry did not show a significan correlation with the state of broiler breeding and production industries as upstream and downstream industries. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی مقدار توسعه‌یافتگی صنعت جوجه‌کشی در ایران در دو مقطع زمانی در سال‌های 1395 و 1399 انجام شد. معیارهای مؤثر بر توسعه صنعت جوجه‌کشی بررسی و سپس وزن معیارها با بهره­گیری از دو روش آنتروپی شانون و مقایسه‌های زوجی براورد شد. معیارهای انتخاب شده عبارتند از شمار موسسه­های جوجه‌کشی (461/0)، ظرفیت ماشین‌های جوجه‌کشی (243/0)، شمار انواع جوجه یک‌روزه تولیدشده (148/0)، شمار انواع تخم نطفه‌دار مصرف‌شده (094/0) و شمار شاغلان صنعت جوجه‌کشی (052/0). در پایان از روش تاپسیس⁴ برای رتبه‌بندی 11 استان برتر در صنعت جوجه‌کشی بهره­گیری شد. نتایج نشان داد که در سال 1395، به ترتیب استان‌های مازندران، گیلان و آذربایجان شرقی و در سال 1399، استان‌های گیلان، مازندران و گلستان بیشترین مقدار توسعه‌یافتگی در این صنعت را داشته‌اند. نتایج نشان داد که همبستگی معنی‌داری بین وضعیت صنعت پرورش مرغ مادر به عنوان صنایع بالادست و صنعت پرورش مرغ گوشتی به عنوان صنایع پائین‌دست، با مقدار توسعه‌یافتگی صنعت جوجه‌کشی وجود ندارد. https://srj.asnr.ias.ac.ir/article_181000_b9fa2fba81e1438d3451773b15f8e585.pdf

فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران مجله پژوهش های راهبردی در علوم کشاورزی و منابع طبیعی 24234757 8 2 2023 09 23 Driving Factors and Key Contexts for Emergence of Woody Plant Encroachment in Rangeland Ecosystem عامل‌های محرک و زمینه‌های کلیدی گسترش و چیرگی گیاهان چوبی در بوم‌نظام‌های مرتعی 157 170 181001 10.22047/srjasnr.2023.181001 FA الهام قهساره اردستانی استادیارگروه مهندسی طبیعت، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهرکرد شهرام منصوری دانشجوی دکتری علوم و مهندسی مرتع، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهرکرد حجت اله خدری غریوند استادیار مهندسی طبیعت دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهرکرد. شهرکرد.ایران Journal Article 2023 03 12 The phenomenon of woody plant encroachment (WPE) has been recognized as a global example of the transition and change in vegetation composition, which occurs in grasslands and rangeland ecosystems around the world. Considering the scope of this phenomenon and its impacts on the ecological services and the livelihood of millions of local people, it is necessary to investigate the factors and contexts of the phenomenon emergence. By reviewing related studies of the phenomenon in natural ecosystems, this paper examines and recognizes the factors and effective areas and contexts of its emergence. In general, the summary of the research showed that long-term factors such as climate, soil and human management and short-term factors including climate fluctuations and human activities affect WPE, the dynamics of woody plants and the species composition of each region. In addition, at the local level, changes in the amount and type of precipitation, herbivory, types of fires, and soil characteristics affect the probability of the abundance of woody plants and the WPE phenomenon. This research suggests that future research should examine and identify a combination of traits of woody plants needed to cross all obstacles and stages of WPE, this will help to explain the WPE phenomenon in the past and its prediction in the future.<br />Materials and methods: This study, by reviewing the findings related to this phenomenon in natural ecosystems, investigates and recognizes the effective factors and contexts of emergence, has dealt with this phenomenon.<br />Results and discussions: The causes and factors of the WPE are still something like a puzzle, and several stimuli may interact and intensify the occurrence of this phenomenon. Therefore, understanding the phenomenon of WPE requires considering multiple interactions between stimulating and limiting factors and their changes over time in a specific location. There is uncertainty in quantifying the importance of these stimuli and understanding their interaction with each other. In general, the WPE is affected by long-term (such as climate and carbon dioxide concentration) and short-term (such as fire and herbivory) driving factors that affect the dynamics of woody plant cover and the پدیده گسترش و چیرگی (غالبیت) گیاهان چوبی به عنوان نمونه جهانی از گذر و تغییر ترکیب پوشش گیاهی به رسمیت شناخته شده است که در علفزارها و بوم‌نظام‌های مرتعی سراسر جهان روی می‌‌دهد. با توجه به دامنه وقوع این پدیده و تأثیر آن بر خدمت‌های بوم‌نظامی و معیشت میلیون‌ها نفر از مردم محلی، ضروری است عامل‌ها و زمینه‌های ظهور این پدیده مورد بررسی قرارگیرند. این مقاله با مروری بر بررسی‌های مرتبط، به بررسی و شناخت عامل‌ها و زمینه‌های موثر این پدیده در بوم‌نظام‌های طبیعی می‌پردازد. جمع‌بندی پژوهش‌ها نشان داد عامل‌های بلندمدت (اقلیم، خاک و مدیریت انسانی) و کوتاه‌مدت (نوسان اقلیمی و فعالیت‌های انسانی) بر چیرگی گیاهان چوبی، پویایی پوشش گیاهان چوبی و ترکیب گونه‌ای هر منطقه تأثیر می­گذارند. افزون براین، در سطح محلی، تغییر در میزان و نوع بارش، گیاه‌خواری، انواع آتش‌سوزی و ویژگی‌های خاک بر احتمال فراوانی پوشش گیاهان چوبی و دامنه گسترش آن‌ها تاثیرگذار است. این مقاله پیشنهاد می‌کند پژوهش‌های آینده ترکیبی از ویژگی‌های گیاهان چوبی برای عبور از همه مانع‌ها و مرحله‌های گسترش آن‌ها را مورد بررسی قرار دهند. این موضوع، به چیرگی گیاهان چوبی در گذشته و پیش‌بینی آن در آینده کمک می‌کند. https://srj.asnr.ias.ac.ir/article_181001_8ae8549166194bef50e87cfe95824445.pdf

فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران مجله پژوهش های راهبردی در علوم کشاورزی و منابع طبیعی 24234757 8 2 2023 09 23 Decline of Zagros Forest Ecosystem: Status of Dieback in Various Tree Species زوال بوم‌نظام جنگلی زاگرس: وضعیت خشکیدگی در گونه‌های مختلف درختی 171 186 181002 10.22047/srjasnr.2023.181002 FA جبار ولی پور سازمان منابع طبیعی محسن جوانمیری پور سازمان منابع طبیعی عباسعلی زمانی عضو ﻫﯿﺎت ﻋﻠﻤﯽ داﻧﺸﮑﺪه کشاورزی، دانشگاه رازی کرمانشاه. Journal Article 2023 04 28 The mortality of forest species, especially in arid and semi-arid regions, has been considered the main challenge of diverse ecosystems. The aim of this study was to compare the mortality status of Iranian oak and Mt. Atlas mastic tree in the Zagros forests in western Iran. To carry out this study, whole forests in the Gilan-e Gharb were considered. For this purpose, the entire surface was divided into equal parts with a sampling grid of 3000 x 3000 m². Ninety two sample plots with an area of 0.25 ha considered for sampling at the intersection of the lines in the forests. Sampling of all the were trees in the plots was done 100%. Based on objective observations, the ratio of dried branches to the whole tree branches was used to determine the dryness ratio of the studied trees. The results showed that the frequency of 1^st mortality in different species shows that its highest frequency is 83.4% in Iranian oak (<em>Quercus brantii </em>Lindl.). Other species in the region, such as <em>Prunus lycioides </em>C.K.Schneid., Pistacia<em> atlantica </em>mutica Desf., <em>Acer monspessulanum </em>L.<em>,</em> and <em>Crataegus</em> sp. L., had 5.1%, 4.4%, 3.2%, and 2% of 1^stmortality, respectively. The frequency of 2^nd mortality in Persian oak was 84.4% and in other species in the region, such as <em>P.atlantica</em>, Crataegus sp, and <em>P.lycioides </em>C.K.Schneid., it was 9.8%, 2.25%, and 2%, respectively. Similarly, the highest frequency of trees with mortality grade 5 included Iranian oak,  <em>P. atlantica </em>mutica Desf., and <em>P. lycioides</em> C.K.Schneid. species with 94.2%, 2.8%, and 2.6%, respectively. From the total population of Persian oaks, 28% of them were healthy and 72% of them were dying in various degrees. In the wild plum species, 83% of the trees were healthy and 17% were dying. Furthermore, in the wild pistachio species, 23% of the trees were alive and healthy and 77% of them were dead. Based on the results, supporting measures will include monitoring the structure of stands for better protection of forests, maintaining the mix of stands and stimulating structural complexity and heterogeneity, that are valuable tools to reduce the risks associated with increasing tree dieback, and other new disturbance regimes in line with the resilience strategy. خشکیدگی گونه‌های جنگلی، به ویژه در منطقه‌های خشک و نیمه­خشک، به عنوان  یکی از چالش‌های اساسی بوم‌نظام‌های مختلف  مطرح  است. هدف پژوهش حاضر، بررسی وضعیت خشکیدگی گونه‌های درختی در جنگل‌های زاگرس می‌باشد. برای انجام این پژوهش جنگل‌های شهرستان گیلانغرب بررسی شد. در این بررسی از الگوی نمونه‌برداری تصادفی-منظم استفاده شد و تمام سطح زیر پوشش شبکه آماربرداری (3000×3000 متر) با 92 قطعه نمونه با مساحت 25/0 هکتار در محل تقاطع خط‌ها در جنگل‌ها پایش شد. از همه درختان در هر قطعه نمونه،‌ به صورت 100% نمونه‌برداری انجام شد. برای تعیین درجه خشکیدگی، بر اساس مشاهده‌های دیداری از نسبت مقدار شاخه‌های خشکیده به کل شاخه­های هر درخت استفاده شد. نتایج نشان داد که در بین درختان دارای خشکیدگی درجه 1 فراوانی آن در بلوط ایرانی⁴  4/83% است. دیگر گونه‌های موجود در منطقه مانند تنگرس⁵، بنه⁶، کیکم⁷ و زالزالک⁸ به ترتیب دارای 1/5، 4/4، 2/3 و 2% خشکیدگی درجه 1 بودند. فراوانی خشکیدگی درجه 2 در بلوط ایرانی 4/84% و در دیگر گونه‌های موجود در منطقه مانند بنه، زالزالک و تنگرس به­ترتیب 8/9، 25/2 و 2% بود. همچنین، بیشترین فراوانی درختان با خشکیدگی درجه 5 مربوط به گونه‌های بلوط ایرانی، بنه و تنگرس به ترتیب با 2/94، 8/2 و 6/2%  بود. از کل موجودی بلوط ایرانی، 28% آن‌ها سالم و 72% آن‌ها در درجه‌های مختلف دچار خشکیدگی هستند. در گونه آلوی وحشی⁹ از کل درختان، 83% آن‌ها سالم و 17% خشکیده بود. همچنین، در مورد گونه بنه از کل درختان، 23% آن‌ها زنده و سالم و 77% دارای خشکیدگی بودند. بر اساس نتایج، اقدام‌های حمایتی دربرگیرنده بازرویی ساختار توده‌ها برای حفاظت بهتر جنگل‌ها، حفظ آمیختگی توده‌ها و تحریک پیچیدگی و ناهمگنی ساختاری، ابزارهای مفیدی برای کاهش خطرهای مرتبط با افزایش خشکیدگی درختان و سایر رژیم‌های جدید آشفتگی در راستای راهبرد تاب‌آوری در جنگل‌های منطقه خواهند بود. https://srj.asnr.ias.ac.ir/article_181002_9fc0d952c565ab2723f440f37b9142a4.pdf

فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران مجله پژوهش های راهبردی در علوم کشاورزی و منابع طبیعی 24234757 8 2 2023 09 23 Indicators Affecting the Sustainable Supply Chain for Agricultural Food Sector شاخص‌های مؤثر بر زنجیره تأمین پایدار برای بخش مواد غذایی کشاورزی 187 202 181004 10.22047/srjasnr.2023.181004 FA ناصر خانی استاد یار دانشگاه آزاد جمشید ابراهیم پور سامانی عضو علمی دانشگاه پیام نور 0000-0002-7784-686X Journal Article 2023 06 23 Currently, the agricultural food supply chain is facing many challenges including the increase in the diversity of consumer demand, quality, product safety, and unsustainable growth, as well as many challenges including environmental, economic, and social concerns. Despite its importance, unfortunately, until now, there has been very little coherent and coordinated research on identifying and solving the challenges in this field. On the other hand, a wide range of indicators for monitoring and evaluating sustainability issues in the field of agri-food are seen sporadically, but a few of them are specifically related to this field. Therefore, this research aimed to provide a model of effective indicators of the sustainable supply chain of agricultural food and to increase attention to the research results obtained using a systematic review approach. To identify accurately the indicators by searching in the databases, 74 articles in the field of the sustainable supply chain of food and agriculture were reviewed separately. Finally, 40 articles were selected until the beginning of 2023 and analyzed to reveal the prospects and research gaps in this field. Previous studies have focused individually on the aspects of identification, safety food safety, and performance evaluation, but the simultaneous examination of the supply chain of agricultural food sustainability with other indicators involved in this field has rarely been investigated. The main category of key performance criteria and indicators (i.e. efficiency, flexibility, responsiveness, product quality, and reliability) have been identified as effective indicators in this field. A new concept for evaluating and identifying indicators, chain challenges provide an agricultural food supply that includes sustainability indicators and other relevant indicators along with special indicators. در حال حاضر زنجیره تأمین مواد غذایی کشاورزی با چالش‌های زیادی از جمله افزایش تنوع تقاضای مصرف‌کنندگان، کیفیت، ایمنی فراورده‌ها و رشد ناپایدار رو به رو است. همچنین، چالش‌های چندی از جمله نگرانی‌های زیست‌محیطی، اقتصادی و اجتماعی مطرح هستند. با وجود اهمیت آن، شوربختانه تاکنون پژوهش‌های منسجم و هماهنگ پیرامون  شناسایی و رفع چالش‌های موجود در این موضوع بسیار کم انجام شده­ است. از سوی دیگر، دامنه گسترده‌ای از شاخص‌ها برای نظارت و ارزیابی مسئله‌های پایداری در موضوع مواد غذایی کشاورزی به طور پراکنده وجوددارد، اما شمار کمی از آن‌ها به طور ویژه مربوط به این موضوع می‌باشند. بنابراین، هدف پژوهش حاضر، ارایه مدل و شاخص‌های مؤثر بر زنجیره تأمین پایدار مواد غذایی کشاورزی با بهره‌گیری از نتایج پژوهش‌های انجام شده، با استفاده از رویکرد بررسی مرور نظامند است. به‌منظور شناسایی دقیق‌تر شاخص‌ها از راه جستجو در پایگاه ‌داده‌ها، 74 مقاله در زمینه زنجیره تأمین پایدار مواد غذایی و کشاورزی به‌صورت جداگانه بررسی شد و در پایان 40 مقاله تا نخستین روزهای سال 2023 گزینش و برای آشکار کردن چشم‌اندازها و شکاف‌های پژوهشی در این پژوهش واکاوی شد. بررسی‌های  پیشین به صورت انفرادی بر جنبه‌های قابلیت شناسایی، ایمنی و سلامت مواد غذایی و ارزیابی عملکرد متمرکز شده‌اند، اما بررسی همزمان موضوع زنجیره تأمین پایداری مواد غذایی کشاورزی با سایر شاخص‌های درگیر در این موضوع به ندرت بررسی شده است. دسته اصلی از معیار و شاخص‌های کلیدی  عملکرد (یعنی کارایی، انعطاف‌پذیری، پاسخگویی و کیفیت محصول و قابلیت اطمینان) به عنوان  شاخص‌های موثر در این موضوع شناسایی شده است. پژوهش حاضر مفهوم جدیدی را برای ارزیابی و شناسایی شاخص‌ها، چالش‌های زنجیره‌های تأمین غذایی- کشاورزی که دربرگیرنده  شاخص‌های پایداری و دیگر شاخص‌های درگیر همراه با شاخص‌های ویژه می‌باشد، ارائه می‌دهد.<br />ا. https://srj.asnr.ias.ac.ir/article_181004_e7b56f6b7e8f10ce9f363f761474f899.pdf