راهکارهای ترویج کارآفرینی در بین دانشجویان کشاورزی ایران: یک بررسی دلفی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه ایلام

2 استادیار دانشگاه رازی

3 دانشیار دانشگاه رازی

چکیده

                        درصد زیاد بیکاری دانش‌‌آموختگان کشاورزی و ناکارآیی و ناتوانی آنان در ایجاد شغل، ضرورت ترویج کارآفرینی را در بین دانشجویان نظام آموزش عالی کشاورزی کشور بیش از پیش آشکار کرده است. ترویج کارآفرینی با بهبود  نگرش‌‌ها‌‌، ارزش‌‌ها‌‌، ادراک‌‌ها و نیت‌‌های کارآفرینانه دانشجویان کشاورزی به شکل‌‌گیری طرزتفکر کارآفرینانه در آنان می‌‌انجامد. مهم‌‌ترین دستاورد شکل‌‌گیری چنین طرز تفکری در دانشجویان کشاورزی، تغییر دیدگاه آن‌‌ها نسبت به مقوله مهم اشتغال است، به‌‌گونه‌‌ای که آنان را از افراد منفعل و جویای کار به افرادی کارآفرین تبدیل می‌‌کند. از این‌‌رو، در پژوهش حاضر برای شناسایی راهکارهای مناسب برای ترویج کارآفرینی در بین دانشجویان کشاورزی کشور، دیدگاه‌‌های متخصصان حوزه آموزش و ترویج کارآفرینی در نظام آموزش عالی کشاورزی کشور، به روش دلفی بررسی شد. پس از سه دور، سرانجام 46 راهکار برای این منظورشناسایی شد. از جمله راهبردهای شناسایی شده می‌‌توان به "بهره‌‌گیری استادان و مدرسان آموزش عالی کشاورزی از روش‌‌های فعال آموزش و یادگیری مانند ایده‌‌پردازی، یادگیری تجربی و خدمت‌‌محور، کار تیمی و عملی، تفکر انتقادی و حل مسئله در آموزش کشاورزی" اشاره کرد.

کلیدواژه‌ها

1- احمدی، ف.، ن. نصیریانی و پ. اباذری. 1387. تکنیک دلفی: ابزاری در تحقیق. مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی
 185-175:(1)8.
2- اسکندری، ف. 1385. بررسی و تبیین راهکارهای توسعۀ کارآفرینی در نظام آموزش عالی کشاورزی ایران. رسالۀ دکتری گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعۀ کشاورزی، دانشگاه تهران.
3- شیری، ن.، ع. ا. میرک‌‌زاده و ک. زرافشانی. 1394. الزامات ترویج کارآفرینی در نظام آموزش عالی کشاورزی. نشریۀ کارآفرینی در کشاورزی 122-105:(2)2.  
4- صیدایی، س. ا. و ح. صادقی. 1393. کارآفرینی و برنامه‌‌ریزی توسعه روستایی. اصفهان: نشر دارخوین.
5- عزیزی، ب. و س.م. حسینی.  1385. نقش آموزش و توسعۀ کارآفرینی در نظام آموزش عالی کشاورز. جهاد 182-274:165.
6- میراسماعیلی، ا. و ج. رشمه. 1387. چالش‌‌های فراروی دانشگاه کارآفرین. همایش ملی بهره‌‌وری: میثاق راهبردی دولت، صنعت، و دانشگاه. دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت. صفحه‌های 370 تا 377.
7- یدالهی فارسی، ج. 1384. نقش دانشگاه‌‌ها در توسعۀ کارآفرینی. مجموعه مقالات همایش ملی مدیریت کارآفرینی. دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن. صفحه‌های 524 تا 534.
8- یعقوبی فرانی، ا. 1387. طراحی رهیافت ترویج کارآفرینی در کشاورزی ایران. رسالۀ دکتری گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعۀ کشاورزی، دانشگاه تهران.
9. Adejimola, A.S. and T. Olufunmilayo. 2009. Spinning off an entrepreneurship culture among Nigerian university student; prospect and challenges. Afr. J. Bus. Manag. 1(3):80-88.
10. Anietie, E., E.O.E. Efi. 2014. Social entrepreneurship: A panacea for correcting economic Growth and development paradoxes in fewer develops countries: A case of Nigerian Economy. Aca. ــ. ]nter. Stud. 3(4):485-491.
11. Conner, N.W., T.G. Roberts and A. Harder. 2013. Competencies and experiences needed by entry level international agricultural development practitioners. J. Inter. Agr. Exten. Ed., 20(1):19–32.
12. Dalkey, N. C. 2002. Toward a theory of group estimation. In H. A. Linstone and M. Turoff (Eds.), The Delphi method: Techniques and applications [Electronic version]. Newark, NJ: New Jersey Institute of Technology.
13. Hsu, C. C. and B. Sandford. 2007. The delphi technique: making sense of consensus. Pra. Ass. Res. and Eva. 12(10):1-8.
14. Kilasi, P.K. 2013. The role of higher education in promoting entrepreneurship education: the case of public universities in Tanzania. A thesis presented to the Department of Education Management and Policy Studies, University of Pretoria, South Africa. Retrieved from http://repository.up.ac.za/handle/2263/40229
15. Kyro, P. 2003. Entrepreneurship pedagogy: The currents state and some future expectations. Paper presented at the 3rd European Summer University. Paris, France.
16. Landestroom, A. and W. Estivenson. 2003. Motivating economic achievement. New York: Free Press.
17. Ludwig, B. 1997. Predicting the future: Have you considered using the Delphi methodology. J. Ext., 35(5):1-4.
18. Rasmussen, E.A. and R. Sorheim, 2006. Action-based entrepreneurship education. Tech., 26: 185-194.
19. Sexton, D.L. and H. Landström. 2000. The blackwell handbook of entrepreneurship. In conjunction with the School of Business and Entrepreneurship at Nova Southeastern University. Malden, MA. Blackwell Business [u.a.].
20. Shinn, G.C., G.J. Wingenbach, G.E. Briers, J.R. Lindner and M. Baker. 2009. Forecasting doctoral-level content in international agricultural and extension education 2010 Viewpoint of fifteen engaged scholars. J. Inter. Agr. Ext. Edu.,16(1):57–71.
21. Skulmoski, G.J., F.T. Hartman and J. Krahn. 2007. The Delphi method for graduate research. J. Info. Technol. Edu., 6:1-21.
22. Souitaris, V., S. Zerbinati and A. Al-Laham. 2007. Do entrepreneurship programmers raise entrepreneurial intention of science and engineering students? The effect of learning, inspiration and resources. J. Bus. Ven., 22(4):566-591.
23. Warner, L.A., E. Stubbs, T.P. Murphrey and P. Huynh 2016. Identification of the Competencies Needed to Apply Social Marketing to Extension Programming: Results of a Delphi Study. J. Agr. Edu., 57(2):14-32.
24. Yu, L., C. Chan and C. Ireland 2007. China's new culture of cool: Understanding the world's fastest-growing market. Berkeley: New Riders, USA

دوره 4، شماره 2
پاییز و زمستان 1398
صفحه 139-156